Στειρώσεις mode on (part 2)

Ασπρούλα

Η μικρή Ασπρούλα στειρώθηκε

Στειρώσεις mode on

Καλώς σας βρήκα και πάλι,
σήμερα θα μιλήσουμε για την κίνηση ενημέρωσης υπέρ της στείρωσης αλλά και την συγκέντρωση των χρημάτων που επιτυχημένα πραγματοποιήθηκε στον Ίασμο - Ροδόπης.
Στήσαμε stand, βγάλαμε φωτογραφίες των αδέσποτων, μοιράσαμε ενημερωτικά φυλλάδια, κεράσαμε καραμέλες και φυσικά δεν τελειώσαμε εδώ.

Ο Νίκος που η βοήθεια του ήταν πολύτιμη

Παιδάκια που με χαρά αναγνώρισαν τα σκυλιά του Ιάσμου

Πήραμε πολλά συγχαρητήρια, φυσικά υπήρχαν και οι αγενής τύποι αλλά δεν πτοηθήκαμε και συνεχίζουμε και σήμερα για τελευταία μέρα στο δημοτικό σχολείο Ιάσμου, με μπαλόνια, καραμέλες και μία έκπληξη για τους μικρούς μας φίλους, που συμμετείχαν ενεργά στην προσπάθεια μας!

Θέλω να ευχαριστήσω τον Νίκο αλλά και όσους βοήθησαν στον Ίασμο με την καταβολή των χρημάτων τους, για τον σκοπό μας, γνωρίζοντας ότι οι καιροί είναι δύσκολοι.

Το ποσό που συγκεντρώθηκε είναι 300ευρώ!!!
Οι στειρώσεις θα αρχίσουν εντός ολίγων ημερών.

Το κεφάλαιο Ροζούλα

Το κεφάλαιο Ροζούλα μπορούμε να πούμε ότι έκλεισε. Το σημαντικότερο από όλα είναι ότι έχει στειρωθεί. Σιγά σιγά τα πράγματα γι αυτήν μπαίνουν σε κάποια ρέγουλα. Βέβαια οι ανάγκες ενός σκύλου δεν σταματάνε ποτέ, μα το καημένο μου ποτέ δεν τα είχε όλα και έτσι αρκείτε σε αυτά που της δίνουμε.
Μετά την στείρωση φαίνεται να έχει ξανανιώσει λιγουλάκι. Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι ο έρανος για την Ροζούλα δεν σταματάει εδώ.
Τα πράγματα είναι σχετικά καλά στην περιοχή που μένω. Βλέπω ανθρώπους που είχανε σκυλί στην αυλή, τώρα να το παίρνουν μαζί τους έξω. Βλέπω χαμόγελα για αδέσποτα που κυκλοφορούν στο κέντρο του χωριού. Τελικά, είναι πολύ σημαντικό να χαρακτηρίσεις το σκυλί με όνομα. Οι γύρω του το αναγνωρίζουν σαν ψυχή και όχι σαν σκύλο. Στην δουλειά μου, έμμεσα έκανα  κάποιους από τους συναδέλφους μου να ενδιαφερθούν για ένα σκυλάκι που τριγυρνά εκεί γύρω. Με αποτέλεσμα να του παρέχουμε νερό, τροφή και κτηνιατρική περίθαλψη.
Υπάρχει ελπίδα. Αρκεί να βλέπουν εσένα να περνάς το μήνυμα με αγάπη και πάθος, χωρίς να "εισβάλεις" στην προσωπικότητα τους, στα σπίτια τους, στα θέλω τους. Κάπως έτσι νομίζω ότι νιώθουν όταν τους πιέζεις να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν να κάνουν, ή ακόμα να καταλάβουν.


Είμαι περήφανη για μένα, διότι χωρίς να το δείχνω όσο το θέλω έχω κάνει κάποιους ανθρώπους, ίσως και άθελα μου, να σκέφτονται λίγο περισσότερο.
Γι αυτό, εθελοντές και φιλόζωοι, μην το βάζουμε κάτω. Από τους 100 ο ένας να το γυρίσει σε ζωόφιλος, είμαστε πάλι κερδισμένοι.
Είμαστε πολύ μικροί για κάτι τόσο μεγάλο, αλλά δεν πάουμε να υπάρχουμε.


Καλή συνέχεια λοιπόν.
Σειρά έχουν τα κουταβάκια της.

Ενίσχυση

Η Ροζούλα και ο Ορφέας είναι δύο αδέσποτα στην γειτονιά μου. Η Ροζούλα είναι μια νεαρά που έκανε οχτώ παρακαλώ κουταβάκια, όπου πατέρας αυτών των κουταβιών είναι ο Ορφέας. Τα σκυλάκια τα βλέπετε στις φωτογραφίες του blog μου. Τα δύο αυτά σκυλιά τα ταΐζω καθημερινά. Βέβαια αυτό δεν φτάνει, έτσι έχω αρχίσει έρανο στον Ίασμο και όχι μόνο για να έχουν και κτηνιατρική περίθαλψη. Το τι θα χρειαστούν σας τα παρουσιάζω παρακάτω, έχοντας συμβουλευτεί και τον κτηνίατρο της περιοχής μου τον κ. Αλή Μεχμέτ.

• Διατροφικές ανάγκες, 3 σακιά για το κάθε σκυλί  6*17=102€

• 2 περιλαίμια scalibor 14*2=28€

• Frontline Μεγάλο spray 25€

• Αντιπαρασιτική αγωγή 10€

• Αιματολογικές εξετάσεις 2*15=30€

• Εμβόλια 2*10=20€

• Ταμπλέτες 10€

          Σύνολο 225€

Έχω μαζέψει 23€ προς το παρόν, από πολύ γνωστούς. 

Νεότερα σε λίγο..

Τελικά τον Ορφέα τον ΥΙΟΘΈΤΗΣΑ ΕΓΩ!!!!!!!!!!!!!!!! 
Μετά από συζήτηση με τον πατέρα μου αποφασίσαμε να τον κρατήσουμε εμείς!!!
Τώρα έχει ως εξής:
Ο έρανος συνεχίζεται για την Ροζούλα, μέχρι το ποσό που βγάλαμε με τον γιατρό, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για την Ροζούλα -μακροχρόνια- ή και για κάποιο άλλο σκυλάκι. 
Επίσης έχω βάλει αγγελία για να βρεθεί σπιτάκι πλαστικό ή ξύλινο για την Ροζούλα. Όποιος έχει και θέλει να βοηθήσει ας το πει από κάτω. 
43€ και προχωράμε!

Σήμερα η Ροζούλα:

• Φοράει Scalibor
• έχει πάρει χάπι Milbemax
• Αμπούλα
• Ταμπλέτες ασβεστίου

Έως τώρα είμαστε στο ποσό των 96ευρώ!

Ευχαριστώ όλους όσους βοήθησαν, θα ανεβάσω και φωτογραφίες της Ροζούλας και των παιδιών της. Ιδιαίτερα ευχαριστήρια σε έναν άγνωστο φίλο από το facebook. 

Στέφανε σ' ευχαριστώ. 

Οι κυνηγοί και τα εργαλεία τους

Οι κυνηγοί και τα εργαλεία τους λοιπόν. Μια ιστορία που δεν έχει τέλος. Η ανακύκλωση των πραγμάτων και η ημιμάθεια συνεχίζεται. Τελικά αυτό που φταίει μήπως δεν είναι η ημιμάθεια των κυνηγών αλλά οι ίδιοι σαν άνθρωποι; Βεβαίως αν ήταν ικανοί να κατανοήσουν την αξία της 'μικρής' ζωής δεν θα επέλεγαν να γίνουν κυνηγοί. Θα σεβόντουσαν την ζωή και τα λοιπά και τα λοιπά. Το κίνητρο του ανοίγματος αυτού του blog είναι ένα ακόμα κυνηγόσκυλο που με ακολούθησε στην απογευματινή μου βόλτα με τον σκύλο μου. Πεινασμένο για μέρες, με τα κόκαλα του να προεξέχουν και μες την χαρά που με συνάντησε, μας ακολούθησε στην βόλτα μας. Αυτό ήταν και το αποκορύφωμα! Βλέποντας τα μάτια του να με κοιτάνε είδα σ` αυτά, το πρόσωπο του λεχρίτη κυνηγού που το άφησε, πως το έδιωξε, τι του φώναξε, πως το αποκάλεσε και τέλος με τι αίσθημα ευφορίας που το ξεφορτώθηκε μπήκε στο σπίτι του να φάει με την οικογένεια του, να πλυθεί, να το παίξει πατέρας των παιδιών του. Όλες αυτές οι εικόνες μου πέρασαν από το μυαλό και ειδικά το κομμάτι που φεύγει ο τύπος άνετος χωρίς τύψεις, λες και είναι το κοπρόσκυλο γι αυτόν πλέον, ένα κομμάτι κρέας. 
Το εργαλείο του που σκούριασε ή που βγήκε σκάρτο.
Με αυτές τις εικόνες στο μυαλό μου είπα να κάνω αυτό το blog. Ίσως τελικά να μην έχει και νόημα, αλλά ίσως και να έχει.
Σκεπτόμενη λοιπόν αυτή την φάση, ένιωσα ότι κάτι πρέπει να κάνω. Μέσα στο πάθος μου για την φιλοζωία συνειδητοποίησα ότι τίποτα δεν γίνεται άμεσα, μην σας πω και έμμεσα.
Όταν η υποστήριξη έχει πάψει να υφίσταται από πολλούς τομείς τότε μπαίνεις σε ένα τριπάκι, το οποίο είναι ένας μακρόστενος ασπρόμαυρος διάδρομος που δεν έχει τέλος, που τρέχεις τρέχεις τρέχεις και δεν πηγαίνεις που-θε-νά. Και φτάνεις στο σημείο, αφού σταματάς να πάρεις μια ανάσα, που συνειδητοποιείς ότι δεν μπορούν να νιώσουν αυτά που νιώθεις εσύ, οι περισσότεροι, δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι αυτό το κομμάτι κρέας, έχει μάτια, μύτη, νύχια, αυτιά, καρδιά που χτυπάει 50 με 130 φορές το λεπτό, συναισθήματα. Και εκεί είναι που τρελαίνεσαι. 


Λένε ότι το καινούργιο νομοσχέδιο που ΘΑ ψηφιστεί απαιτεί από τους κυνηγούς την υποχρεωτική δήλωση των σκυλιών τους / εργαλείων τους. Πολύ μακριά δεν σας φαίνεται; 
Εδώ αυτοί που αυτοαποκαλούνται φιλόζωοι δεν έχουν στα κατοικίδια τους chip εμ, κάνουν εμβόλια ήθελα να πω, θα βάλουν οι κυνηγοί;
Δεν είμαι απαισιόδοξη, αλλά κυνική.


Τι γίνεται λοιπόν; Γεμίζει ο τόπος αδέσποτα και μετά τι; Καθαρίζουμε το τοπίο με φόλα;
Φόλα klinex, τα καθαρίζει όλα.